ورود كاربران

آخرين مطالب

 

به گزارش روابط عمومی دانشگاه، دکتر احسان بینش معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود در مراسم افتتاح ساختمان جدید التاسیس مرکز خدمات جامع سلامت دهملا درراستای دستاوردهای چهل سالگی انقلاب بیان داشت: این مرکز جمعیتی در حدود ۴۱۰۰ نفر را تحت پوشش خود دارد که ۱۸۰۰ نفر جمعیت آن مربوط به دهملا و ۲۳۰۰ نفر دیگر در روستای های اطراف می باشد.

 

احسان بینش، معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود گفت: این مرکز با زیربنای ۵۵۰۰ مترمربع و یک میلیارد تومان هزینه که ۲۰۰میلیون تومان آن را خیران سلامت تقبل کرده اند احداث شده است.

به گفته بینش، در این مرکز خدمات بهداشت خانواده، بهداشت محیط، بهداشت حرفه ای، مامایی و دندانپزشکی و … به چهارهزار و ۱۰۰نفر جمعیت تحت پوشش ارائه می شود.

 

شایان ذکر است مرکز خدمات جامع سلامت روستایی دهملا شاهرود با حضور دکتر آشناگر استاندار سمنان ، دکتر حسینی نماینده مردم شهرستان های شاهرود و میامی، محمدی معاون استاندار و فرماندارشهرستان ، دکتر حمید کلالیان مقدم معاون توسعه مدیریت و منابع ، دکتر احسان بینش معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود و جمعی از مدیران شهرستان و دانشگاه شاهرود روز سه شنبه ۲۳ بهمن ماه سال جاری افتتاح گردید

13.1

 

با حضور استاندار سمنان؛

ساختمان جدید التاسیس مرکز خدمات جامع سلامت روستایی دهملا شاهرود افتتاح شد.

 

به گزارش روابط عمومی دانشگاه، به مناسبت چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، مرکز خدمات جامع سلامت روستایی دهملا شاهرود با حضور دکتر آشناگر؛ استاندار سمنان، دکتر حسینی؛ نماینده مردم شهرستان های شاهرود و میامی، محمدی؛ معاون استاندار و فرماندارشهرستان، دکتر حمید کلالیان مقدم؛ معاون توسعه مدیریت و منابع، دکتر احسان بینش؛ معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود و جمعی از مدیران شهرستان و دانشگاه شاهرود روز سه شنبه ۲۳ بهمن ماه سال جاری افتتاح شد.

 

ساخت این مجموعه از سال ۱۳۹۵ آغاز شد و برای ساخت این مجموعه یک میلیارد تومان اعتبار هزینه شده است. این بنا ۵۵۰متر مربع را شامل می‌شود که به دهملا و روستاهای همجوار ارایه خدمات خواهد کرد.

 

13

 

 

به گزارش روابط عمومی دانشگاه در روز جمعه ۱۹ بهمن ماه و هشتمین روز از دهه فجر، خانه بهداشت قهج مرکز خدمات جامع سلامت بسطام با حضور دکتر حسینی  نماینده مردم  شهرستان های شاهرود و میامی، محمدی معاون استاندار و فرماندارشهرستان و دکتر کلالیان مقدم معاون توسعه مدیریت و منابع دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، معاون اجرایی معاونت بهداشتی و جمعی از مدیران شهرستان و دانشگاه شاهرود افتتاح و مورد بهره برداری قرار گرفت.

 

خانه بهداشت قهج در فضایی به مساحت ۹۶مترمربع و هزینه ای بالغ بر یک میلیارد و شصت میلیون ریال احداث گردیده است.

13.1

 

به گزارش روابط عمومی دانشگاه در روز جمعه ۱۹ بهمن ماه و هشتمین روز از دهه فجر، خانه بهداشت علی آباد مرکز خدمات جامع سلامت بسطام با حضور دکتر حسینی  نماینده مردم  شهرستان های شاهرود و میامی، محمدی معاون استاندار و فرماندارشهرستان و دکتر کلالیان مقدم معاون توسعه مدیریت و منابع دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، معاون اجرایی معاونت بهداشتی و جمعی از مدیران شهرستان و دانشگاه شاهرود افتتاح و مورد بهره برداری قرار گرفت.

 

خانه بهداشت علی آباد در فضایی به مساحت ۹۶مترمربع و هزینه ای بالغ بر یک میلیارد و پانصد و هشتاد میلیون ریال احداث گردیده است.

13

 

به گزارش روابط عمومی دانشگاه صبح روز دوشنبه با حضور معاون استاندار و فرماندار شاهرود ،معاون توسعه مدیریت و منابع، رییس مرکز مدیریت حوادث و فوریتهای پزشکی و جمعی از مدیران شهرستان و دانشگاه و در چهارمین روز دهه فجر پانسیون دو واحدی مرکز خدمات جامع سلامت طرود افتتاح و به بهره‌برداری رسید.

این پروژه در دو مرحله اجرا شد که فاز یک این مجموعه اسفند ۹۴ آغاز و فاز دوم آن شهریور ۹۶، مجموعا در فضایی حدود  ۱۳۰ متر مربع و با اعتبار  دو میلیارد و ۶۰۰ میلون ریال تداوم یافت و  نهایتا  در دهه فجر امسال به بهره‌برداری رسید.

13

 

۴۰سال پیش در چنین روزی، دوازدهم بهمن سال ۱۳۵۷ هجری شمسی (۱فوریه ۱۹۷۹) حضرت امام خمینی (ره)، بنیانگذار کبیر جمهوری اسلامی ایران، پس از پانزده سال دوری و تبعید از وطن، درمیان استقبال پرشور مردم، قدم به خاک ایران اسلامی گذاشت.

پس از گذشت ده روز از ورود ایشان به ایران، در روز ۲۲ بهمن سال ۱۳۵۷ ،(۱۱ فوریه سال ۱۹۷۹) انقلاب شکوهمند اسلامی ایران به پیروزی رسید.

به همین دلیل، از روز دوازدهم بهمن، یعنی روز ورود امام خمینی (ره) به ایران تا بیست و دوم بهمن که روز پیروزی انقلاب اسلامی است، “دهه فجر” نامگذاری شده است و هر سال، جشن ها و مراسم ویژه پیروزی انقلاب اسلامی در این ایام برگزار می شود.

مراسم رسمی آغاز جشن‌های دهه فجر انقلاب اسلامی همزمان با لحظه تاریخی ورود حضرت امام خمینی (ره) به ایران صبح امروز (پنج شنبه) با حضور اقشار مردم، خانواده شهدا، مسوولان لشکری و کشوری در حرم مطهر بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران و فرودگاه مهر آباد تهران و همچنین در سراسر ایران اسلامی برگزار می شود.

چهلمین سال انقلاب

۲۹ دی ماه روز ملی هوای پاک گرامی باد.

شعار امسال؛ هوای پاک؛ مردم و مسئولان

 

به طور كلي در دنيا به منظور جلب توجه مردم به موضوعات مربوط به حفظ محيط زيست و تامين زندگي سالم در راستاي نيل به اهداف توسعه پايدار، روزهاي نمادين خاصي مرتبط با حفظ محيط زيست تعيين مي گردد كه از جمله آنها روز جهاني محيط زيست، روز زمين پاك، روز هواي پاك و غيره مي باشد. روز هواي پاك در دنيا تحت عناوين مختلف از جمله روز بدون خودرو، روز بدون دود و … در كشورهاي مختلف نامگذاري شده و اقدامات خاصي در اين روز جهت تنوير افكار عمومي صورت گرفته است.

 

در ايران نيز بحران آلودگي هوا در تهران و شش شهر آلوده آن شامل تبريز، مشهد، اراك، اصفهان، شيراز و اهواز، مسئولين ستاد اجرايي كاهش آلودگي هوا را بر اين داشت تا به منظور ايجاد حساسيت در بين اقشار مختلف جامعه، از سال ۱۳۷۴ روز ۲۹ دي ماه را به عنوان روز ملي هواي پاك اعلام نمايند.

 

گفتني است قدمت روز هواي پاك در ايران از كشورهاي فرانسه و ايتاليا بيشتر است. هدف از اعلام روز ملي هواي پاك ايجاد حساسيت در بين اقشار مختلف جامعه بوده است و از آنجا كه كليد اصلي كاهش آلودگي هوا، مشاركت مردمي و افزايش هماهنگي بين بخشي است اين روز مي تواند عامل مهمي در ايجاد اين مشاركت و هماهنگي بين بخشي باشد.

۱ تا ۷ بهمن ماه، پویش ملی مبارزه با سرطان:

سرطان قابل پیشگیری و درمان است با خودمراقبتی و امید

@behdashtshahrood

photo_2019-01-17_09-48-00 photo_2019-01-17_09-47-48 photo_2019-01-17_09-47-51 photo_2019-01-17_09-47-57

پنجم جمادی الاولی روز ولادت باسعادت بانوی قهرمان کربلا، پرچم دار نهضت پس از شهادت حسین علیه السلام، حضرت زینب کبری سلام الله علیها است. این روز را روز پرستار می نامند و علت نام گذاری این روز به نام «روز پرستار» این است که حضرت زینب پرستاری امام زمانش حضرت زین العابدین علیه السلام و دیگر بیماران و مصیبت زدگان اهل بیت را برعهده داشت، و ضمن این که رسالت مهم نگهداری و تبلیغ از نهضت حسینی را به خوبی انجام داد، از پرستاری بیمار کربلا نیز با تحمل آن همه سختی ها و ناملایمات، آنی فروگذار نبود و تا آخرین رمق، دین خود را به مکتب و رهبرش ادا کرد. درود بی پایان خداوند بر این بزرگ بانوی اسلام باد.

این روز را به تمامی همکاران ارجمند و به ویژه پرستاران تبریک عرض می نماییم.

 

حادثه خبر نمي كند، آماده باشيم!

پنجم دی ماه روز آمادگی در برابر زلزله و كاهش اثرات بلاياي طبيعي

 

نامگذری روز ملی ایمنی دربرابر زلزله

روز پنجم دی ماه مصادف با واقعه زلزله بم در تقویم رسمی کشور روز ملی ایمنی در برابر زلزله نامگذاری شده‌است.

پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله با توجه به ضرورت آگاه سازی و ارتقای فرهنگ عمومی در برابر زلزله با پیشنهاد نامگذاری این روز به عنوان «روز ملی ایمنی در برابر زلزله» فرصتی را فراهم کرد تا هر ساله با برگزاری برنامه ها و فعالیت های آموزشی و ترویجی متنوع در این روز، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره چند ده هزار قربانی این فاجعه تلخ، زمینه ارتقای آگاهی عمومی و شاخص های ایمنی در برابر زمین لرزه در کشور فراهم شود.

 

زلزله فاجعه بار بم

زلزله بم به شدت ۶٫۶ ریشتر در ساعت ۵:۲۶ بامداد ۵ دی ۱۳۸۲ شهر بم و مناطق اطراف آن در شرق استان کرمان را لرزاند که به موجب آن بیش از ۴۰ هزار تن جان باختند و ۱۰۰ درصد منازل در برخی مناطق بم تخریب شدند.

در واقع زلزله بم که به کشته و مجروح شدن بیش از ۷۰ هزار نفر از هموطنانمان منجر شد و تبعات ناگوار آن همچنان هزاران هزار نفر از بازماندگان فاجعه را آزار می دهد، قطعا یکی از تلخ ترین سوانح تاریخ معاصر ما و روزی فراموش ناشدنی در خاطره مشترک ایرانیان است.

 

روشهای مقابله با زمين لرزه!
عمده پيشرفت هايي که طي ۵۰ سال گذشته حاصل شده است به آمادگي براي زلزله و مخصوصاً حيطه مهندسي عمران مربوط مي شود. طي چند دهه اخير استانداردهايي براي ساخت ساختمان ها در نظر گرفته شده است تا مقاومت آن ها در برابر نيروي امواج زمين لرزه افزايش يابد. از استانداردهاي جديد مي توان به تقويت مصالح اشاره کرد. طراحي بناها به شيوه اي که از انعطاف پذيري لازم براي جذب ارتعاش ها برخوردار باشند بدون آن که تخريب شوند، يکي ديگر از اين روش هاست.

 

طراحي ساختمان ‌ها به شيوه اي که بتوانند اين ضربه‌ ها را بگيرند، مخصوصاً در مناطقي که زلزله خيز هستند، از اهميت بسياري برخوردار است. يکي ديگر از مولفه ‌هاي آمادگي، آموزش مردم است. امروزه بسياري از سامانه ‌هاي دولتي در اغلب کشورها دفترچه‌ هاي راهنمايي منتشر مي‌ کنند که در آن چگونگي وقوع زلزله، راهنمايي‌ هايي در مورد حفاظت خانه در برابر زلزله‌ هاي احتمالي و فعاليت‌ هايي که در زمان وقوع زلزله بايد انجام داد، گردآوري شده است.

 

۱۶ آذر روز دانشجو است .روزی که نقطه عطفی در تاریخ جنبش دانشجویی ایران محسوب می گردد.روزی که سنگ فرش های دانشگاه با خون سرخ دانشجویان رنگین شد. باگذشت ۶۵ سال ، همچنان ۱۶ آذر برای ما نشانه و یادآور روشنگری، بیداری ، استکبارستیزی وآزادگی دانشجویان است. ۱۶ آذر، روزی است که دانشجویان دانشگاه تهران در اعتراض به دخالتهای امریکا و انگلیس در امور ایران و سفر “ریچارد نیکسون” معاون رییس جمهوری امریکا به تهران، همراه دیگر دانشجویان بپاخاستند و سینه خود را آماج گلوله های رژیم پهلوی قرار دادند تا سندی دیگر از روح میهن پرستی، آزادی خواهی و استقلال طلبی فرزندان این مرزوبوم را برای همیشه در تاریخ ثبت کنند. دانشجویان آگاه و آزاده درمقطع کنونی ودرهجوم تحریم های ظالمانه با الهام از سیره سیاسی الهی امام امت ، نصایح رهبر فرزانه انقلاب و حرکت در خط سرخ شهادت به رغم هیاهوی دشمنان دیرینه ،استقلال طلبی،آزادی خواهی و استکبار ستیزی خود را حفظ می کنند. به همین مناسبت در ادامه دستنوشته ای از زنده یاد دکتر علی شریعتی و روایتی از شهید مصطفی چمران و گزارشی ازمرکز اسناد انقلاب اسلامی از واقعه ۱۶ آذر ۱۳۳۲ را مرور می کنیم.

آن سه آذر اهورایی
در روز ۱۶ آذر ۱۳۳۲ مهدی شریعت‌رضوی معروف به آذر شریعت‌رضوی برادر زن دکتر شریعتی به همراه دو نفر از دانشجویان( مصطفی بزرگ‌نیا  واحمد قندچی )در یورش نظامیان به دانشگاه تهران شهید شدند و دکتر شریعتی با دست نوشته ای در سال ۱۳۵۴ در باره آن روز چنین مینویسد:

«اگر اجباری که به زنده ماندن دارم نبود، خود را در برابر دانشگاه آتش می‌زدم، همان‌جایی که بیست و دو سال پیش، « آذر» مان، در آتش بیداد سوخت، او را در پیش پای «نیکسون» قربانی کردند! این سه یار دبستانی که هنوز مدرسه را ترک نگفته اند، هنوز از تحصیلشان فراغت نیافته اند، نخواستند – همچون دیگران – کوپن نانی بگیرند و از پشت میز دانشگاه، به پشت پاچال بازار بروند و سر در آخور خویش فرو برند. از آن سال، چندین دوره آمدند و کارشان را تمام کردند و رفتند، اما این سه تن ماندند تا هر که را می آید، بیاموزند، هرکه را می‌رود، سفارش کنند. آنها هرگز نمیروند، همیشه خواهند ماند، آنها «شهید» ند. این «سه قطره خون» که بر چهره ی دانشگاه ما، همچنان تازه و گرم است. کاشکی می توانستم این سه آذر اهورائی را با تن خاکستر شده ام بپوشانم، تا در این سموم که می وزد، نفسرند! اما نه، باید زنده بمانم و این سه آتش را در سینه نگاه دارم.»
روایت شهید مصطفی چمران، که از شاهدان واقعه ۱۶ آذر ۳۲ است:
از روز ‌۱۴ آذر ۱۳۳۲تظاهراتی که در گوشه و کنار به وقوع می‌پیوست وسعت گرفت و در بازار و دانشگاه عده‌ای دستگیر شدند. روز ‌۱۵ آذر مجدداً تظاهرات بی‌سابقه‌ای در دانشگاه و بازار صورت گرفت. در دانشکده‌های پزشکی، حقوق و علوم، داندنپزشکی، تظاهرات موضعی بود و جلوی هر دانشکده مستقلا انجام می‌گرفت و سرانجام با یورش سربازان خاتمه می‌یافت و عده‌ای دستگیر شدند.
کمی قبل، در تاریخ ‌۲۴ آبان اعلام شده بود که نیکسون، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، از طرف آیزنهاور به ایران می‌آید. نیکسون به ایران می‌آمد تا نتایج “پیروزی سیاسی امیدبخشی که در ایران نصیب قوای طرفدار تثبیت اوضاع و قوای آزادی شده است” را ببیند. دانشجویان مبارز دانشگاه نیز تصمیم گرفتند که هنگام ورود نیکسون، ضمن دمونستراسیون عظیمی، نفرت و انزجار خود را به دستگاه کودتا و طرفداری خود را از دکتر مصدق نشان دهند.
روز ۱۵ آذر یکی از دربانان دانشگاه شنیده بود که تلفنی به یکی از افسران گارد دانشگاه دستور می‌رسد که “باید دانشجویی را شقه کرد و جلوی در بزرگ دانشگاه آویخت که عبرت همه شود و هنگام ورود نیکسون صداها خفه گردد و جنبنده ای نجبند… این بود که به خاطر انتقام از دانشجویان و بهانه تظاهرات بر علیه تجدید رابطه با انگلستان و برای جلوگیری از تظاهرات در مقابل نیکسون جنایت بزرگ هیأت حاکمه ایران در صبح روز دوشنبه شانزده آذرماه ‌۱۳۳۲ در صحن مقدس دانشگاه به وقوع پیوست.
صبح شانزدهم آذر هنگام ورود به دانشگاه، دانشجویان متوجه تجهیزات فوق‌العاده سربازان و اوضاع غیرعادی اطراف دانشگاه شده وقوع حادثه‌ای را پیش‌بینی می‌کردند. نقشه پلید هیئت حاکمه بر همه واضح بود و دانشجویان حتی الامکان سعی می‌کردند که به هیچ وجه بهانه‌ای به دست بهانه‌جویان ندهند.
از این رو دانشجویان با کمال خونسردی و احتیاط به کلاس‌ها رفتند و سربازان به راهنمایی عده‌ای کارآگاه به راه افتادند. ساعت اول بدون حادثه مهمی گذشت و چون بهانه‌ای به دست آنان نیامد به داخل دانشکده‌ها هجوم آوردند. از پزشکی، داروسازی، حقوق و علوم عده زیادی را دستگیر کردند. بین دستگیرشدگان چند استاد نیز دیده می‌شد که به جای دانشجو مورد حمله قرار گرفته و پس از مضروب شدن به داخل کامیون کشیده شدند.

حدود ساعت۱۰صبح موقعی که دانشجویان در کلاس‌ها بودند، چندین نفر از سربازان دسته “جانباز” به معیت عده زیادی سرباز معمولی رهسپار دانشکده فنی شدند. ما در کلاس دوم دانشکده فنی که در حدود ۱۶۰دانشجو داشت، مشغول درس بودیم. آقای مهندس شمس استاد نقشه‌برداری تدریس می‌کرد. صدای چکمه سربازان از راهرو پشت در به گوش می رسید. اضطراب و ناراحتی بر همه مستولی شده بود و کسی به درس توجه نمی‌کرد. در این هنگام پیش‌خدمت دانشکده مخفیانه وارد کلاس شده به دانشجویان گفت: «بسیار مواظب باشید. چون سربازان می‌خواهند به کلاس حمله کنند اگر اعلامیه یا روزنامه‌ای دارید از خود دور کنید.»
وخامت اوضاع به حد اعلا رسیده بود. شلوغی بیرون کلاس و صدای شدید چکمه‌های سربازان از نزدیک شدن حادثه‌ای حکایت می‌کرد تا بالاخره در کلاس به شدت به هم خورد و پنج سرباز “جانباز” با مسلسل سبک وارد کلاس شدند. یکی از آن‌ها لوله مسلسل را به طرف شاگردان عقب کلاس گرفته آماده تیراندازی شد و دیگری به همین نحو مأمور قسمت جلوی کلاس گردید.
رئیس و معاون دانشکده فنی که با تمام کوشش و فداکاری خود قادر به جلوگیری از ورود سربازان نشده و ناظر این همه وحشی‌گری و هتک حرمت کلاس و استاد شده بودند، به ناچار اعلام اعتصاب کردند و گفتند تا هنگامی که دست نظامیان از دانشگاه کوتاه نشود، دانشکده فنی به اعتصاب خود ادامه خواهد داد. و چون احتمال وقوع حوادث وخیم‌تری می‌رفت؛ لذا برای حفظ جان دانشجویان دانشکده را تعطیل کردند و به آن‌ها دستور دادند به خانه‌های خود بروند و تا اطلاع ثانوی در خانه بمانند. دانشجویان نیز به پیروی از تصمیم اولیای دانشکده محوطه دانشکده را ترک می‌کردند ولی هنوز نیمی از دانشجویان در حال خروج بودند که ناگاه آن سربازان به همراه عده زیادی سرباز عادی به دانشکده فنی حمله کردند.
اکثر دانشجویان به ناچار پا به فرار گذاردند تا از درهای جنوبی و غربی دانشکده خارج شوند. در این میان بغض یکی از دانشجویان ترکید. او که مرگ را به چشم می‌دید و خود را کشته می‌دانست دیگر نتوانست این همه فشار درونی را تحمل کند و آتش از سینه پرسوز و گدازش به شکل شعارهای کوتاه بیرون ریخت؛ «دست نظامیان از دانشگاه کوتاه.»

هنوز صدای او خاموش نشده بود که رگبار گلوله باریدن گرفت و چون دانشجویان فرصت فرار نداشتند، به کلی غافلگیر شدند و در همان لحظه اول عده زیادی هدف گلوله قرار گرفتند. لحظات موحشی بود. دانشجویان یکی پس از دیگری به زمین می‌افتادند به خصوص که بین محوطه مرکزی دانشکده فنی و قسمت‌های جنوبی سه پله وجود داشت و هنگام عقب‌نشینی عده زیادی از دانشجویان روی این پله‌ها افتاده نتوانستند خود را نجات دهند.
مصطفی بزرگ‌نیا، به ضرب سه گلوله از پای در آمد. شریعت رضوی که ابتدا هدف سرنیزه قرار گرفته به سختی مجروح شده بود، دوباره هدف گلوله قرار گرفت. ناصر قندچی، حتی یک قدم هم به عقب برنداشته و در جای اولیه خود ایستاده بود یکی از جانبازان “دسته جانباز” با رگبار مسلسل سینه او را شکافت و او را شهید کرد.

روایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی از واقعه ۱۶آذر ۱۳۳۲ :

بیشتر از ۵۰روز از کودتای آمریکایی ارتشبد زاهدی علیه دولت مردمی دکتر محمد مصدق در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ نگذشته بود. مردم هنوز درک کودتا برایشان سنگین بود. اولین تظاهرات یک پارچه مردم علیه رژیم کودتا در همین روز اتفاق افتاد؛ دانشگاه و بازار به طرفداری از تظاهرکنندگان اعتصاب کردند. تظاهرات به قدری سنگین بود که کودتاچیان وارد معرکه شدند و طاق بازار را بر سر بازاریان خراب کردند و دکان‏های آنان را به وسیله مزدوران خود غارت کردند.

در تاریخ ۲۴آبان اعلام شد که نیکسون معاون رئیس جمهور آمریکا از طرف آیزنهاور به ایران می‏آید. نیکسون به ایران می‏آمد تا نتایج «پیروزی سیاسی امیدبخشی را که در ایران نصیب قوای طرفدار تثبیت اوضاع و قوای آزادی شده است» (نقل از نطق آیزنهاور در کنگره آمریکا بعد از کودتای ۲۸مرداد) ببیند. دانشجویان مبارز دانشگاه نیز تصمیم گرفتند که هنگام ورود نیکسون، نفرت و انزجار خود را به دستگاه کودتا نشان دهند. وقوع تظاهرات هنگام ورود نیکسون حتمی می‏ نمود.

دو روز قبل از آن واقعه تلخ (۱۴ آذر) زاهدی تجدید رابطه با انگلستان را رسما اعلام کرد و قرار شد که «دنیس رایت»، کاردار سفارت انگلستان، چند روز بعد به ایران بیاید. از همان روز ۱۴ آذر تظاهراتی در گوشه و کنار به وقوع پیوست که در نتیجه در بازار و دانشگاه عده‏ای دست گیر شدند. این وضع در روز ۱۵آذر هم ادامه داشت.

رژیم شاه برای مسلط شدن بر اوضاع و حفظ امنیت سفر نیکسون نیروهای نظامی خود را در دانشگاه مستقر کرد؛ روز ۱۵آذر یکی از دربانان دانشگاه شنیده بود که تلفنی به یکی از افسران گارد دانشگاه دستور می‏رسد که باید دانشجویی را شقه کرد و جلوی در بزرگ دانشگاه آویخت که عبرت همه شود و هنگام ورود نیسکون صداها خفه گردد و جنبنده‏ای نجنبد…

صبح شانزده آذر، هنگام ورود به دانشگاه، دانشجویان متوجه تجهیزات فوق العاده سربازان و اوضاع غیر عادی اطراف دانشگاه شده، وقوع حادثه‏ای را پیش بینی می‏کردند.

دانشجویان حتی الامکان سعی می‏کردند که به هیچ وجه بهانه‏ای به دست بهانه جویان ندهند. از این رو دانشجویان با کمال خونسردی و احتیاط به کلاس ها رفتند و سربازان به راهنمایی عده‏ای کارآگاه به راه افتادند. ساعت اول بدون حادثه مهمی گذشت و چون بهانه‏ای به دست آنان نیامد به داخل دانشکده‏ها هجوم می‏آوردند؛ از پزشکی، داروسازی، حقوق و علوم عده زیادی را دستگیر کردند. بین دستگیر شدگان، چند استاد نیز دیده می‏شد که به جای دانشجو مورد حمله قرار گرفته و پس از مضروب شدن به داخل کامیون کشیده شدند؛ چون احتمال وقوع حوادث وخیم‏تری می‏رفت، لذا برای حفظ جان دانشجویان، دانشکده را تعطیل کردند و به آنها دستور دادند به خانه‏های خود بروند و تا اطلاع ثانوی در خانه بمانند.

دانشجویان نیز به پیروی از تصمیم اولیای دانشکده، محوطه دانشگاه را ترک می‏کردند ولی هنوز نیمی از دانشجویان در حال خروج بودند که ناگاه سربازان به دانشکده فنی حمله کردند. بهانه حمله آنان به دانشکده ظاهرا این بود که در این گیر و دار دو دانشجوی رشته ساختمان به حضور نظامیان در دانشگاه اعتراض می‏کنند. ارتشی‏ها برای دست‏گیری آنان وارد دانشکده فنی وارد کلاس درس مهندس شمس می‏شوند تا دانشجویان معترض را دست گیر کنند؛ وقتی مهندس شمس نسبت به حضور نظامیان در کلاس درس خود اعتراض می‏کند او را با مسلسل به جای خود می‏نشانند و حتی با شکنجه مستخدم دانشکده سعی می‏کنند که آن دو دانشجو را بیابند.

رئیس وقت دانشگاه تهران برای اینکه جلوی ناآرامی‏ها را بگیرد، کل دانشگاه تهران را تعطیل کرد. حضور نظامیان در صحن دانشکده فنی باعث شد که بین نظامیان و دانشجویان، زد و خورد شود. عده‏ای از سربازان، دانشکده فنی را به صورت کامل محاصره کرده بودند تا کسی از میدان نگریزد. آنگاه دسته‏ای از سربازان با سر نیزه از در بزرگ دانشکده وارد شدند.

اکثر دانشجویان به ناچار پا به فرار گذاردند تا از درهای جنوبی و غربی دانشکده خارج شوند. در این میان بغض یکی از دانشجویان ترکید و او که مرگ را به چشم می‏دید و خود را کشته می‏دانست دیگر نتوانست این همه فشار درونی را تحمل کند و آتش از سینه پرسوز و گدازش به شکل شعاری کوتاه بیرون ریخت: «دست نظامیان از دانشگاه کوتاه!». هنوز صدای او خاموش نشده بود که رگبار گلوله باریدن گرفت و چون دانشجویان فرصت فرار نداشتند به کلی غافل گیر شدند و در همان لحظه اول عده زیادی هدف گلوله قرار گرفتند. به خصوص که بین محوطه مرکزی دانشکده فنی و قسمت‏های جنوبی، سه پله وجود داشت و هنگام عقب نشینی عده زیادی از دانشجویان روی پله‏ها افتاده، نتوانستند خود را نجات دهند، مصطفی بزرگ نیا به ضرب سه گلوله از پا درآمد. مهندس مهدی شریعت رضوی که ابتدا هدف قرار گرفته به سختی مجروح شده بود بر زمین می‏خزید و ناله می‏کرد، و دوباره هدف گلوله قرار گرفت. احمد قندچی حتی یک قدم هم به عقب برنداشته و در جای اولیه خود ایستاده بود و از گلوله باران اول مصون مانده یکی از جانیان «دسته حاجیباز» با رگبار مسلسل سینه او را شکافت.

بعد از پایان درگیری‏ها احمد هنوز زنده بود؛ او را به یکی از بیمارستان‏های نظامی تهران منتقل کردند. در حالی که در درگیری‏ها لوله شوفاژ در مقابل احمد ترکید بود و آب جوش تمام سر و صورت او را به شدت مجروح کرده بود با این حال مسئولان بیمارستان از مداوا و حتی تزریق خون به او ابا کردند و ۲۴ ساعت بعد او مظلومانه شهید شد.

مظلومیت قندچی به حدی بود که حتی بعد از شهادت، به خانواده‏اش گفته بودند که احمد را با دو شهید دیگر در امام زاده عبدالله دفن کرده‏اند. برادر شهید قندچی گفت: «بعد از این که فهمیدیم احمد را در مسگر آباد دفن کرده‏اند با خانواده شریعت رضوی و بزرگ نیا به مسگر آباد رفتیم و قبر شهید را نبش کردیم و او را مخفیانه به امام زاده عبدالله بردیم و در آنجا در کنار دوستانش به خاک سپردیم.»

در جریان درگیری ۱۶ آذر عده زیادی از دانشجویان که تحت فشار و حمله قرار گرفته بودند به ناچار به آزمایشگاه پناه بردند. پس از ختم گلوله باران دقیقه‏ای سکوت، دانشکده را فرا گرفت. ناگهان میان سکوت ناله بلندی به گوش رسید که مانند دشنه در قلب‏ها فرو رفت و از چشم بیش‏تر دانشجویان اشک جاری شد. ناله‏های بلند سوزناک می‏فهماند که عده‏ای مجروح شده‏اند و در همان جا افتاده‏اند. اولیای دانشکده، مستخدمان و چند نفری از دانشکده پزشکی می‏خواستند مجروحان را به پزشکی برده معالجه کنند ولی سربازان با تهدید به مرگ مانع این کار شدند. بدن مجروحان در حدود دو ساعت در وسط دانشگاه افتاده بود و خون جاری بود تا بالاخره جان سپردند. بدین ترتیب سه نفر از دانشجویان (بزرگ نیا، قندچی و شریعت رضوی) شهید و بیست و هفت نفر دستگیر و عده زیادی مجروح شدند.

خبر واقعه ۱۶آذر به سرعت در تمام تهران پخش شد. در روز ۱۷ آذر تمام دانشگاه‏های تهران و اغلب شهرستان‏ها در اعتصاب کامل به سر بردند؛ حتی بسیاری از دبیرستان‏ها هم با تعطیل کردن مدرسه خود هم دوش دانشگاهیان در تظاهرات علیه فجایع ۱۶ آذر و سفر نیکسون به تهران شرکت کردند.

برای کم رنگ کردن واقعه ۱۶ آذر، جنایت کاران شروع به سفسطه کردند. در مقابل خبرنگاران گفتند که: «دانشجویان برای گرفتن تفنگ سربازان حمله کردند و سربازان نیز اجباراً تیرهایی به هوا شلیک نمودند و تصادفا سه نفر کشته شد.» در همان روزها یکی از مطبوعات نوشت: «اگر تیرها هوایی شلیک شده، پس دانشجویان پر درآورده و خود را به گلوله زدند! »
رژیم برای این که واقعه ۱۶ آذر زودتر از یادها برود از برپایی مراسم یادبود شهدا جلوگیری کرد.
برادر شهید شریعت رضوی می‏گوید: «بعد از شهادت این سه تن به ما اجازه برگزار کردن شب سوم در خانه هایمان را هم ندادند؛ ولی در مراسم چهلم به خاطر پافشاری زیادی که کردیم فقط ۳۰۰ کارت که مهر حکومت نظامی روی آن خورده بود به من دادند. هر کس می‏خواست به طرف امام زاده عبدالله برود کارتش را کنترل می‏کردند .»
برادر شهید بزرگ نیا نیز می‏گوید:«از طریق علم، شاه به پدرم تسلیت گفت و پیغام داد ۲۰۰ هزار تومان خون بها بدهند که جواب رد دادیم؛ بعد می‏خواستیم مجلس ختم و شب هفت بگیریم، مخالفت کردند. تا این که خودم پیش سرتیپ بختیار فرماندار نظامی رفتم و متعهد شدم اگر اتفاقی افتاد خودم مسؤول باشم.»
درست روز بعد از واقعه ۱۶آذر، نیکسون به ایران آمد و در همان دانشگاه، در همان دانشگاهی که هنوز به خون دانشجویان بی گناه رنگین بود دکترای افتخاری حقوق دریافت کرد. صبح ورود نیکسون یکی از روزنامه‏ها در سر مقاله خود تحت عنوان «سه قطره خون» نامه سرگشاده‏ای به نیکسون نوشت. در این نامه سرگشاده ابتدا به سنت قدیم ما ایرانی‏ها اشاره شده بود که «هرگاه دوستی از سفر می‏آید یا کسی از زیارت بازمی گردد و یا شخصیتی بزرگ وارد می‏شود ما ایرانیان به فراخور حال در قدم او گاوی و گوسفندی قربانی می‏کنیم؛ آنگاه خطاب به نیکسون گفته شده بود که «آقای نیکسون! وجود شما آن قدر گرامی و عزیز بود که در قدوم شما سه نفر از بهترین جوانان این کشور یعنی دانشجویان دانشگاه را قربانی کردند»

هر ساله به مناسبت سالروز جهانی بدون دخانیات، ۳۱ ماه می مصادف با ۱۰ خرداد، اقدامات و فعالیت های گسترده ای در سطح کشور با همکاری ارگان های ذیربط به منظور حمایت طلبی برای اجرای سیاست های موثر بر کاهش مصرف دخانیات و ارتقای سطح آگاهی عمومی به ویژه جوانان و نوجوانان نسبت به مضرات استعمال دخانیات انجام می پذیرد.

با توجه به اثرات مخرب استعمال دخانیات بر سلامت عمومی که سالیانه موجب مرگ هفت میلیون نفر از مردم جهان می شود، سازمان بهداشت جهانی  به مناسبت روز مذکور، شعار “TOBACCO BREAKS HEARTS” را با تمرکز بر بیماری های قلب و عروق و مرگ و میر مرتبط اعلام نموده است.

بر این اساس معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شاهرود با محوریت واحدهای بهداشت محیط، آموزش و ارتقاء سلامت و روابط عمومی، اقدام به برگزاری برنامه های مرتبط در این هفته مانند؛ راه اندازي كارناوال راهپيمايي كودكان مهدكودك هاي شاهرود، از مقابل آتش نشاني در خيابان ۲۲بهمن تا مركز بهداشت و نصب بنر در مكان هاي پرتردد شهر با موضوع “تنباكو قلب را از بين مي برد” (TOBACOO BREAKS HEARTS) نموده است.

1313

photo_2017-09-23_09-01-38

فرا رسیدن ماه محرم را به تمامی مسلمانان جهان تسلیت عرض می نماییم.

1469814233124803